Η φιλία είναι μια σπάνια ευλογία, ένα χέρι που προσφέρεται πριν ζητηθεί, μια καρδιά που ανοίγει χώρο για τις χαρές σου αλλά και για τις πληγές σου.
Οι αληθινοί φίλοι στέκονται πλάι σου χωρίς εξηγήσεις, χωρίς όρους, χωρίς ανταλλάγματα.
Σε στηρίζουν όπως είσαι και χαίρονται όταν προχωράς, χωρίς να μετρούν αποστάσεις ή χρόνους.
Είναι οι στιγμές που γελάς μέχρι δακρύων αλλά και οι ώρες που σωπαίνεις και νιώθεις πως κάποιος σε κρατά χωρίς να σε ακουμπά. Είναι τα τηλέφωνα που γίνονται ανάσα σε δύσκολες μέρες και τα «είμαι εδώ» που δεν γράφονται, μόνο φαίνονται.
Φίλος είναι αυτός που θυμάται ποιός ήσουν όταν εσύ το ξεχνάς. Που σου λέει την αλήθεια με τρόπο που δεν πληγώνει, αλλά σε μεγαλώνει.
Κι είναι μεγάλη ευλογία στη ζωή να έχεις εκείνους τους λίγους, τους πολύτιμους, που μπαίνουν στο κάδρο των αναμνήσεών σου και δεν φεύγουν ποτέ.
Που έγιναν οικογένεια χωρίς να το ζητήσουν, γιατί απλώς ήταν εκεί όταν γέλασες, όταν πόνεσες, όταν γύρισες πίσω κουρασμένος, όταν προχώρησες μπροστά γεμάτος όνειρα.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Φιλίας, αφιερώνω αυτές τις σκέψεις στους δικούς μου ανθρώπους. Εκείνους που απολαμβάνω την πολύτιμη φιλία τους και τους έχω συνοδοιπόρους στη ζωή μου εδώ και χρόνια αλλά και αυτούς που απέκτησα πρόσφατα και είμαστε μαζί στις χαρές, στα δύσκολα, στα όλα.
Σας κουβαλώ μέσα μου. Και σας ευχαριστώ.
Aris Loupasis
