Βόρεια Εύβοια
Επιχείρηση «Ισοπέδωση»: Όταν το Όργωμα της Άμμου Βαφτίζεται Καθαρισμός
Η εικόνα των βαρέων οχημάτων και των τρακτέρ να οργώνουν την παραλία της Κρύας Βρύσης προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία. Αντί για σύγχρονη διαχείριση, η Δημοτική αρχή επέλεξε μια μέθοδο που θυμίζει περισσότερο προετοιμασία για σπορά βαμβακιού παρά φροντίδα ενός ευαίσθητου οικοσυστήματος.
Τα αντανακλαστικά των διοικούντων υπήρξαν ακαριαία: χρειάστηκαν μόλις λίγες καταγγελτικές αναρτήσεις από την ομάδα ΕΥΒΟΪΚΗ ΑΓΡΙΑ ΦΥΣΗ και τη σελίδα Μαντούδι Εύβοιας για να θορυβηθούν. Η απάντησή τους; Μια συγκλονιστική επίδειξη ετοιμότητας των δημοσίων σχέσεων, στέλνοντας εσπευσμένα τα τρακτέρ να ισοπεδώσουν τα πάντα για να αποδειχθεί ότι «παράγεται έργο». Το παράδοξο είναι ότι αυτή η διοίκηση στελεχώνεται και από επιστήμονες περιβάλλοντος, οι οποίοι όμως επιλέγουν να αγνοούν τις βασικές αρχές της παράκτιας οικολογίας.
Η περίπτωση της Κρύας Βρύσης είναι ιδιαίτερα σοβαρή. Φιλοξενεί μια επιβεβαιωμένη φυτοκοινότητα από θαλασσόκρινα (Pancratium maritimum), ένα είδος που προστατεύεται αυστηρά από την ελληνική και διεθνή νομοθεσία (Σύμβαση της Βέρνης, Προεδρικό Διάταγμα 67/1981) και περιλαμβάνεται στο Κόκκινο Βιβλίο των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας.
Η χρήση βαρέων οχημάτων σε αυτό το περιβάλλον προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά:
Καταστροφή προστατευόμενης χλωρίδας: Η μηχανική συμπίεση ξεριζώνουν τη βλάστηση και καταστρέφουν τους ευαίσθητους βολβούς των θαλασσόκρινων.
Επιτάχυνση της διάβρωσης: Η ισοπέδωση των αμμοθινών και η απομάκρυνση των φυσικών οργανικών υπολειμμάτων στερούν από την ακτή την άμυνά της, οδηγώντας στην εξαφάνιση της ίδιας της παραλίας.
Κανένα διεθνές πρότυπο – συμπεριλαμβανομένων των «Γαλάζιων Σημαιών» – δεν απαιτεί ή ενθαρρύνει το όργωμα με βαρέα οχήματα. Αντίθετα, επιβάλλεται η διατήρηση της φυσικής βλάστησης.
Μια Δημοτική αρχή με πραγματικές περιβαλλοντικές ευαισθησίες – όπως αρέσκεται να αυτοπροσδιορίζεται – θα μπορούσε απλά να διοργανώσει εθελοντικούς, χειρωνακτικούς καθαρισμούς με τοπικούς συλλόγων και σχολεία, καλλιεργώντας την οικολογική συνείδηση των πολιτών. Φαίνεται όμως ότι αυτά είναι «ψιλά γράμματα» μπροστά στην ευκολία της μπουλντόζας.
Αντί για καταστροφικές παρεμβάσεις, η Δημοτική αρχή όφειλε να έχει ήδη περιφράξει τη συγκεκριμένη φυτοκοινότητα των σπάνιων αυτών φυτών με ελαφριά, καλαίσθητα μέσα, προστατεύοντάς τα από την ποδοπάτηση και τα οχήματα. Παράλληλα, θα μπορούσε να σχεδιάσει και να υλοποιήσει στοχευμένες δράσεις περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος και ενημέρωσης. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα διαφημιζόταν η περιοχή ως πρότυπο οικολογικού τουρισμού, αλλά θα δινόταν και η ευκαιρία στους ντόπιους και τους επισκέπτες να γνωρίσουν, να σεβαστούν και να εκτιμήσουν την τεράστια οικολογική και αισθητική αξία αυτού του εμβληματικού, αρχαιοπρεπούς φυτού των ακτών μας.
Η Δημοτική αρχή οφείλει να σταματήσει τις ξεπερασμένες αυτές πρακτικές, να απευθυνθεί σε ειδικούς επιστήμονες για τον σωστό καθαρισμό των αμμοθινών και να στραφεί σε ήπιες μεθόδους διαχείρισης. Η προστασία των ακτών απαιτεί όραμα και σεβασμό στη φύση, όχι ισοπεδωτικές παρεμβάσεις.
Michail Argyrokastritis
