Γίνεται το στήριγμά σου.
Γίνεται το χέρι που σε κρατά όρθιο όταν τα γόνατα λυγίζουν από το βάρος των δοκιμασιών.
Γίνεται η παρηγοριά για τη μάνα που προσεύχεται σιωπηλά, ζητώντας προστασία για τους δικούς της.
Γίνεται η γαλήνη στο σώμα που κουράστηκε και η τροφή στην ψυχή που πεινά για νόημα.
Γίνεται η δροσιά που ξεδιψά τον πιστό οδοιπόρο της Σαρακοστής, όπως το δέντρο που προσφέρει σκιά στη μέση της ερήμου.
Γίνεται η βεβαιότητα για το παιδί, που μαθαίνει από νωρίς πως ο κόσμος δεν είναι μόνο πόνος, αλλά και θυσία που οδηγεί στην Ανάσταση.
Είναι η στιγμή που ο Χριστός σου λέει: "Δεν είσαι μόνος στον αγώνα σου. Εδώ, στο μέσο του δρόμου, σου δίνω το δικό Μου στήριγμα για να φτάσεις μέχρι το Πάσχα με χαρά."
Αύριο, καθώς ο Σταυρός υψώνεται στο κέντρο της ζωής μας, θυμήσου: δεν είναι ένα σύμβολο μακρινό και απρόσωπο. Είναι το ζωντανό δέντρο που προσφέρει σκιά μέσα στον καύσωνα των προβλημάτων σου. Είναι η γέφυρα που ενώνει τη δική σου αδυναμία με τη δική Του παντοδυναμία.
Άφησε, λοιπόν, κάθε πίκρα και κάθε φόβο επάνω στο Τίμιο Ξύλο. Μην κοιτάς μόνο το μαρτύριο, αλλά τη μεγάλη αγκαλιά που άνοιξε πάνω Του για να χωρέσει όλο τον κόσμο.
Ακούμπησε κι εσύ αύριο τον Σταυρό... και άφησε τη δύναμή Του να γίνει δική σου.
"Σταυρὸς ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης, Σταυρὸς ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας..."
