Ο Ευαγγελισμος της Θεοτόκου
Και ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου
Χρόνια πολλά Έλληνες
Με ένα ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη
Ευαγγελισμός-Ελληνισμός
Μὲ μιᾶς ἀνοίγει ὁ οὐρανός, τὰ σύγνεφα μεριάζουν,οἱ κόσμοι ἐμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.
Μία φλόγα ἀστράφτει... ἀκούονται ψαλμοὶ καὶ μελῳδία...
Πετάει ἕν᾿ ἄστρο...
σταματᾶ ἐμπρὸς εἰς τὴ Μαρία...
«Χαῖρε τῆς λέει ἀειπάρθενε, εὐλογημένη χαῖρε!
Ὁ Κύριός μου εἶναι μὲ σέ.
Χαῖρε Μαρία, Χαῖρε!»
Ἐπέρασαν χρόνοι πολλοί... Μία μέρα σὰν ἐκείνηἀστράφτει πάλι ὁ οὐρανός... Στὴν ἔρμη της τὴν κλίνηλησμονημένη, ὁλόρφανη, χλωμὴ κι ἀπελπισμένη,μία κόρη πάντα τήκεται, στενάζει ἁλυσωμένη.Τὰ σιδερὰ εἶναι ἀτάραγα, σκοτάδι ὁλόγυρά της.Ἡ καταφρόνια , ἡ δυστυχιὰ σέπουν τὰ κόκαλά της.Τρέμει μὲ μιᾶς ἡ φυλακὴ καὶ διάπλατη ἡ θυρίδαφέγγει κι ἀφήνει καὶ περνᾶ ἕν᾿ ἄστρο, μίαν ἀχτίδα.Ὁ Ἄγγελος ἐστάθηκε, διπλώνει τὰ φτερά του...«Ξύπνα, ταράζου, μὴ φοβοῦ, χαῖρε, Παρθένε, χαῖρε.Ὁ Κύριός μου εἶναι με σέ, Ἑλλὰς ἀνάστα, χαῖρε».Οἱ τοῖχοι εὐθὺς σωριάζονται. Ἡ μαύρ᾿ ἡ πεθαμένηνοιώθει τὰ πόδια φτερωτά. Στὴ μέση της δεμένηχτυπάει ἡ σπάθα φοβερή. Τὸ κάθε πάτημά τηςἀνοίγει μνῆμ᾿ ἀχόρταγο. Ρωτᾶ γιὰ τὰ παιδιά της...Κανεὶς δὲν ἀποκρένεται... Βγαίνει, πετᾶ στὰ ὄρη...Λιώνουν τὰ χιόνια ὅθε διαβεῖ, ὅθε περάσει ἡ Κόρη.«Ξυπνᾶτε ἐσεῖς ποὺ κοίτεστε, ξυπνᾶτε ὅσοι κοιμᾶστε,τὸ θάνατο ὅσοι ἐγεύτητε, τώρα ζωὴ χορτάστε».Οἱ χρόνοι φεύγουνε, πετοῦν καὶ πάντα ἐκείνη ἡ μέραεἶναι γραμμένο ἐκεῖ ψηλὰ νὰ λάμπει στὸν αἰθέραμ᾿ ὅλα τὰ κάλλη τ᾿ οὐρανοῦ. Στολίζεται ὅλη ἡ φύσημὲ χίλια μύρια λούλουδα γιὰ νὰ τὴ χαιρετήσει.Γιορτάστε την, γιορτάστε την. Καθεὶς ἂς μεταλάβει ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Καὶ σεῖς καὶ σεῖς οἱ σκλάβοι,ὅσοι τὴ δάφνη στὴ καρδιὰ νὰ φέρετε φοβᾶστε,ἀφορεσμένοι νἆστε.
