Ο Άγιος Στέφανος είναι ο πρώτος που εφάρμοσε στην πράξη τη διδασκαλία του Χριστού για την αγάπη προς τους εχθρούς. Η θυσία του αντικατοπτρίζει τη Σταύρωση:
Όπως ο Χριστός προσευχήθηκε «Πάτερ, άφες αυτοίς», έτσι και ο Στέφανος, την ώρα που δεχόταν τις πέτρες, γονάτισε και φώναξε:
«Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην».
Η θυσία του έγινε η γέφυρα ανάμεσα στο Πάθος του Κυρίου και στο μαρτύριο των εκατομμυρίων πιστών που ακολούθησαν.
2. Η Θυσία ως Μαρτυρία (Ομολογία)
Για τον Στέφανο, η θυσία της ζωής του ήταν η τελική επιβεβαίωση όσων κήρυττε.
Το Όραμα: Λίγο πριν τον λιθοβολισμό, είδε τη δόξα του Θεού. Η θυσία του δεν ήταν μια πράξη απελπισίας, αλλά μια πράξη βεβαιότητας.
Η Φωτεινότητα: Οι Πράξεις των Αποστόλων αναφέρουν ότι το πρόσωπό του έλαμπε σαν αγγέλου. Αυτό συμβολίζει ότι η θυσία του ήταν ήδη λουσμένη στο φως της Ανάστασης.
3. Ο «Καρπός» της Θυσίας: Ο Απόστολος Παύλος
Μια από τις πιο συγκλονιστικές πτυχές της θυσίας του Στεφάνου είναι η επίδραση που είχε στον Σαούλ (Παύλο).
Ο Σαούλ φύλαγε τα ρούχα εκείνων που λιθοβολούσαν τον Στέφανο.
Πολλοί Πατέρες της Εκκλησίας πιστεύουν ότι η προσευχή του Στεφάνου την ώρα της θυσίας του («μην τους λογαριάσεις αυτή την αμαρτία») ήταν εκείνη που «ξεκλείδωσε» αργότερα την καρδιά του Παύλου, οδηγώντας στη μεταστροφή του μεγαλύτερου Αποστόλου των Εθνών.
